Wszystkie lidzbarskie, warmińskie i mazurskie legendy spisywała artystka Irena Kwinto. Tworzyła ona również ona szereg własnych pięknych, regionalnych powiatu lidzbarskiego bajek. Oto najbardziej znany legendy o Lidzbarku i okolicach.jedna z legend jest legenda o Zaklętym w kamień: Gdy przez Lidzbark przejeżdżał komtur dzierzgoński wraz ze swoją świtą, mijał na mości młodą lidzbarczankę Mołwitę. Od pierwszego wejrzenia pokochała ona pachołka komtura – Zygfryda, porwanego w dzieciństwie od pruskiej rodziny Przemka. Gdy komtur wrócił na zamek nakazał Przemkowi rozkochać w sobie Mołwitę i do zamku ją zwieść. Jednak dziadek dziewczyny darzył nienawiścią braci zakonnych, jako jedyny przeżył rzeź jego ojczystego miasta. Z tego powodu zabrał Mołwitę i uciekł z nią. Przemek rozpaczał, prosił, aby warmińscy bogowie przemienili go w kamień – tak, aby mógł się przyczynić dla dobra ojczyzny jego ukochanej. Tak też się stało. Kamień ten do dzisiaj leży w fundamentach zamku. Miłość Przemka chroni zamek do dzisiaj przed katastrofami.
W powiecie lidzbarskim działają 2 hale widowiskowo-sportowe i dwie małe sale sportowe przy szkołach. Stadion w najbliższym czasie będzie remontowany. Na ulicy Słonecznej znajduje sie oświetlone boisko ze sztuczną murawą. Już za rok odbędzie się otwarcie kompleksu boisk miejskich przy ZSZ. W Lidzbarku znajduje się jeden z najlepszych torów w Europie, czego potwierdzeniem są tu organizowane coroczne Mistrzostwa Polski oraz rozgrywki o Puchar PZM, w roku 2008 odbędą się tu Mistrzostwa Europy. Na południowo-wschodnim stoku znajduje się Ośrodek Sportów Zimowych "Krzyżowa Góra", w którego skład wchodzi m.in. tor saneczkowy o długości 450 m oraz 2 wyciągi narciarskie z 4 trasami zjazdowymi. W sezonie letnim zbocza wzgórza pozwalają na uprawianie crossu kolarskiego. Duże znaczenie mają dwie ligi amatorskie, cieszące się wielkim zainteresowaniem mieszkańców:
Obecnie centrum turystyczne regionu jakim jest Lidzbark Warmiński, od 1350 r. do XIX wieku był stolicą Warmii i dawniej jej największym miastem. Miasto lidzbark warmiński było ważnym centrum wiary i kultury w Rzeczypospolitej Obojga Narodów, często dlatego też nazywano je Perła Warmii. Przez długi czas było w panowaniu biskupów warmińskich. Był to też znaczny ośrodek gospodarczy ustępujący swym znaczeniem na Warmii tylko Braniewu.
8211; tzw. oranżeria, barokowo-klasycystyczny pawilon ogrodowy wzniesiony w latach 1711-1724 dla biskupa Teodora Potockiego, rozbudowany ok. 1770 roku dla biskupa Ignacego Krasickiego. Przebudowa objęła: dobudowę skrajnych pomieszczeń, wykonanie owalnych okien Sali głównej i ujednolicenie elewacji zewnętrznej. Obiekt nabrał w ten sposób cech barokowego klasycyzmu stanisławowskiego.
